Lijst van alle beschikbare videos op deze site

Suiker in Cuba

Cuba, het grootste eiland in het Caribisch gebied, is een van de grootste suikerproducenten in de regio geworden. De geschiedenis van de suikerindustrie in Cuba is turbulent, zoals die van alle op slavernij gebaseerde industrieën. De aantrekkingskracht van de Europeanen op suiker dateert uit de Middeleeuwen, maar het massale gebruik van suiker gewonnen uit suikerriet zal aan de basis liggen van een van de meest tragische menselijke avonturen, met de oprichting van de driehoekshandel, waarbij slaven worden verscheept naar Afrika, suiker (en andere goederen in die tijd, zoals katoen) worden naar Amerika verscheept en het geld stroomt in de portemonnee van gewetenloze Europese handelaren.

Omdat de suikerproductie arbeidsintensief was en de prijs van suiker binnen het bereik van kopers in Europa moest blijven zonder de winsten van blanke producenten in de Nieuwe Wereld te beperken, deed de Spaanse kolonisator van Cuba, zoals zovelen, een beroep op andere koloniën om de schandelijke slavenarbeid.

het transport en de productie van suiker

Naast het plunderende werk van de velden, vindt het verwerken van suiker ook plaats in de fabrieken. Er werden grote fabrieken gebouwd om de kostbare vloeistof die uit het riet wordt gewonnen te kunnen raffineren en om te zetten in consumptiesuiker. Cuba had veel suikerraffinaderijen en die van Marcelo Salado (een opmerkelijke naam voor een suikerindustrieel, aangezien Salado 'zout' betekent in het Spaans) is gerecycleerd tot een buitengewoon interessant museum.

Omdat de suikerfabrieken op volle toeren draaiden, vroegen zowel de noodzakelijke hoeveelheden riet als de geraffineerde suiker om efficiënte transportmiddelen. De spoorlijn is een van de meest economische en snelste middelen voor dit soort transport. Dit is de reden waarom Cuba's spoorwegnet ouder is dan dat van het Spaanse "moederland". Het Marcelo Salado Museum heeft een grote vloot van perfect onderhouden oude locomotieven bewaard (een beetje zoals limousines die blijkbaar in goede staat zijn), waardoor diegenen die een korte treinrit in de locomotief willen maken...

over de plaats, musée Marcelo Salado :

Een paar kilometer van Remedios, 5 kilometer van de noordwestkust van Cuba, in het midden van het eiland, is een oude suikerboerderij omgetoverd tot een museum. De suikerindustrie was erg belangrijk tijdens de Spaanse kolonisatie en om het transport van suiker over het eiland te verzekeren, was het belangrijkste transportmiddel de trein. 

Het museum heeft een uitzonderlijke collectie prachtig gerestaureerde stoomlocomotieven.

Gesproken commentaar in de film:  

Toen Cuba een Spaanse kolonie was, werd de spoorlijn daar aangelegd meer dan 10 jaar voordat de eerste trein op het Iberisch schiereiland reed. Het moet gezegd worden dat suiker, het witte goud van die tijd, buitengewoon winstgevend was. Vrije arbeid en hoge opbrengsten op land dat nog niet verarmd was door jarenlange monocultuur, maakten suiker tot een van de beste investeringen in die tijd. 

Er bleef het probleem van het vervoer. Een trein maakte het mogelijk om enorme hoeveelheden van alle streken van het eiland naar de havens te vervoeren van waaruit de boten naar Spanje vertrokken. Sommige locomotieven zijn gerestaureerd en worden tentoongesteld in het Marcello Salado Sugar Museum.