Algemene Namen Lexicon

Een pagode is een type toren of tempel die traditioneel wordt gebruikt in de Oost- en Zuidoost-Aziatische culturen, gekenmerkt door de meervoudige uitlopende daken.

Pali is een oude Indo-Arische taal, vooral bekend als de taal van de canonieke teksten van het Theravada-boeddhisme. Het heeft een cruciale rol gespeeld bij het bewaren en overdragen van boeddhistische leerstellingen.

De term “pantheïst” verwijst naar iemand die het pantheïsme aanhangt, een religieuze of filosofische opvatting waarin God wordt vereenzelvigd met het universum of aanwezig wordt geacht in alles.

Parinirvana is een boeddhistisch concept dat verwijst naar de ultieme staat van nirvana bereikt door de Boeddha bij zijn dood, wat het einde van zijn wedergeboortecyclus markeert.

Het peripterale plan is een Griekse architectonische stijl die wordt gekenmerkt door een tempel omgeven door een enkele rij zuilen aan alle zijden. Dit type plan is typerend voor Dorische, Ionische en Korinthische tempels.

Een peristyle hof is een typische architecturale ruimte uit de oudheid, gekenmerkt door een open binnenplaats omringd door zuilen.

Pietra Dura is een artistieke techniek waarbij halfedelstenen in marmer worden ingelegd om ingewikkelde decoratieve patronen te creëren. Gebruikt sinds de Renaissance, is het vooral beroemd in India voor de toepassingen in monumenten zoals de Taj Mahal.

Pilasters zijn architecturale elementen in de vorm van platte zuilen die in een muur zijn geïntegreerd, vaak gebruikt voor decoratieve of structurele doeleinden in klassieke gebouwen.

Pradakshinapatha verwijst naar het omtrekpad rondom Hindoeïstische heiligdommen, een essentieel element in religieuze praktijken en tempelarchitectuur.

Prakrit verwijst naar een groep oude Indo-Arische volkstalen die gesproken werden in het oude India en veelvuldig gebruikt zijn in boeddhistische, jaïnistische en populaire literatuur.