nyingmapa

Nyingmapa is de oudste school van het Tibetaans boeddhisme. Zij staat bekend om het behoud van vroege leerstellingen en de nadruk op tantrische en meditatieve praktijken.

De nyingmapa-school, wat letterlijk “school van de ouden” betekent, ontstond tijdens de eerste verspreiding van het boeddhisme in Tibet in de achtste en negende eeuw. De traditie is verbonden met de overdracht van Indiase tantrische leerstellingen en hun geleidelijke integratie in de Tibetaanse religieuze cultuur. In tegenstelling tot later gevormde scholen kent de nyingmapa geen gecentraliseerd gezag, maar een netwerk van spirituele overdrachtslijnen.

Een belangrijk kenmerk van de nyingmapa is de rol van terma, teksten en leringen die volgens de traditie verborgen zijn en later opnieuw worden ontdekt. Daarnaast neemt dzogchen een centrale plaats in, met een focus op directe herkenning van de aard van de geest. Institutioneel gezien kent de nyingmapa een flexibele monastieke organisatie, waarbij ook niet-celibataire religieuze beoefenaars voorkomen. De invloed van deze school strekt zich uit over Tibet, de Himalaya en aangrenzende regio’s.