Algemene Namen Lexicon

Het Lingayatisme is een religieuze beweging die in de 12e eeuw in India ontstond. Het benadrukt de persoonlijke verering van Shiva via de linga en wijst het kastensysteem af.

Loculi verwijzen naar de muurnissen in catacomben, gebruikt sinds de oudheid voor het begraven van overledenen.

Een maankalender is een tijdrekeningssysteem dat gebaseerd is op de fasen van de maan. Het werd gebruikt door oude beschavingen en speelt nog steeds een rol in religieuze tradities.

Een madrasa is een traditionele islamitische school waar voornamelijk religieuze wetenschappen worden onderwezen.

De mahājanapadas waren zestien belangrijke koninkrijken of republieken in het oude India die ontstonden rond de 6e eeuw v.Chr., aan het einde van de Vedische periode.

Mahaprasad is een heilige voedseloffer in hindoetempels, vooral gebruikelijk in de staat Odisha, India.

Een maharaja is een vorstelijke titel van Sanskriet-oorsprong die "grote koning" betekent. De titel wordt sinds de oudheid gedragen door talrijke heersers op het Indiase subcontinent en duidt een vorst van hoge rang aan die regeert over een koninkrijk of vorstenstaat. Het is een van de meest prestigieuze koninklijke titels uit de Indiase geschiedenis.

Een maharana is een vorstelijke titel die voornamelijk werd gedragen door de heersers van het koninkrijk Mewar in het huidige Rajasthan. De titel betekent letterlijk "grote rana" en onderscheidt de vorsten van deze Rajput-dynastie van andere Indiase heersers.

Een mahavihara is een groot boeddhistisch klooster dat vaak werd gebruikt als centrum voor leren en religieuze praktijk. Deze monastieke complexen speelden een cruciale rol in de verspreiding van het boeddhisme in Azië.

Mahāvrata verwijst in het jaïnisme naar de vijf “grote geloften” die monniken en nonnen naleven als basis van hun ascetische en ethische levenshouding.