smrti

De term smṛti verwijst naar hindoeïstische geschriften van menselijke oorsprong, die mondeling zijn overgeleverd en bedoeld zijn als interpretatie van de goddelijk geopenbaarde śruti.

In het Sanskriet betekent smṛti letterlijk “wat herinnerd wordt”. Binnen de hindoeïstische teksttraditie duidt smṛti op de niet-geopenbaarde geschriften, die een aanvulling vormen op de śruti, de canon van goddelijke openbaring. Smṛti-teksten worden toegeschreven aan menselijke auteurs, vaak wijzen of wetgevers, en bezitten een gezag dat als secundair wordt beschouwd.

Tot de smṛti behoren onder andere:

śāstra’s (technische of normatieve traktaten);

dharmaśāstra’s (wetsteksten zoals de Manusmṛti);

Itihāsa (epische verhalen zoals de Mahābhārata en Rāmāyaṇa);

Purāṇa’s, mythologische en kosmologische verhalen;

handleidingen over kunst, architectuur, rituelen en dagelijks leven.

Hoewel deze teksten niet als goddelijk worden beschouwd, hebben ze een diepgaande invloed gehad op het religieuze recht, de sociale normen en het rituele leven in het hindoeïsme. Ze interpreteren of actualiseren de śruti in een historisch en cultureel kader.