Digambara

Begrippenlijsten

Term	Definitie
Digambara	Digambara is een van de twee belangrijkste stromingen binnen het jaïnisme. De stroming staat bekend om haar strikte ascese, waarbij monniken naaktheid aanhouden als symbool van volledige onthechting. De Sanskrietterm Digambara betekent “gehuld in ruimte” of “gekleed in de windstreken”. Hij verwijst naar een van de twee belangrijkste stromingen binnen het jaïnisme, ontstaan tussen de 1e eeuw v.Chr. en de 2e eeuw n.Chr., voornamelijk in Zuid- en West-India. Digambara-monniken leven in volledige naaktheid, wat zij beschouwen als het uiterste teken van onthechting. Volgens hun leer is het dragen van kleding een uiting van gehechtheid die spirituele bevrijding (moksha) in de weg staat. Vrouwen worden binnen dit monastieke systeem uitgesloten, omdat zij geacht worden niet aan de voorwaarden voor bevrijding te voldoen in hun huidige gedaante. Digambara’s volgen een aparte teksttraditie, omdat zij geloven dat Mahāvīra’s oorspronkelijke leer na een grote hongersnood verloren is gegaan. Hun benadering is strikter en meer ascetisch dan die van de Śvetāmbara. De stroming heeft haar sporen nagelaten in regio’s zoals Karnataka en Madhya Pradesh, en bracht invloedrijke denkers voort zoals Kundakunda. Vandaag vormen de Digambara een minderheid binnen het jaïnisme, maar hun invloed blijft belangrijk.

Term

Definitie

Digambara is een van de twee belangrijkste stromingen binnen het jaïnisme. De stroming staat bekend om haar strikte ascese, waarbij monniken naaktheid aanhouden als symbool van volledige onthechting.

De Sanskrietterm Digambara betekent “gehuld in ruimte” of “gekleed in de windstreken”. Hij verwijst naar een van de twee belangrijkste stromingen binnen het jaïnisme, ontstaan tussen de 1e eeuw v.Chr. en de 2e eeuw n.Chr., voornamelijk in Zuid- en West-India.

Digambara-monniken leven in volledige naaktheid, wat zij beschouwen als het uiterste teken van onthechting. Volgens hun leer is het dragen van kleding een uiting van gehechtheid die spirituele bevrijding (moksha) in de weg staat. Vrouwen worden binnen dit monastieke systeem uitgesloten, omdat zij geacht worden niet aan de voorwaarden voor bevrijding te voldoen in hun huidige gedaante.

Digambara’s volgen een aparte teksttraditie, omdat zij geloven dat Mahāvīra’s oorspronkelijke leer na een grote hongersnood verloren is gegaan. Hun benadering is strikter en meer ascetisch dan die van de Śvetāmbara.

De stroming heeft haar sporen nagelaten in regio’s zoals Karnataka en Madhya Pradesh, en bracht invloedrijke denkers voort zoals Kundakunda. Vandaag vormen de Digambara een minderheid binnen het jaïnisme, maar hun invloed blijft belangrijk.