Sena

De Sena-dynastie was een hindoeïstische heerserslijn die tussen de 11e en het begin van de 13e eeuw over Bengalen en aangrenzende gebieden regeerde.

De Sena-dynastie ontstond in de 11e eeuw in Oost-India en zou haar oorsprong hebben bij krijgsaristocratieën die vanuit Zuid-India naar Bengalen migreerden. Na het verval van de Pala-dynastie vestigden de Sena hun gezag over een uitgestrekt gebied dat het huidige West-Bengalen, Bangladesh en delen van Bihar omvatte.

Het Sena-bewind werd gekenmerkt door een goed georganiseerde territoriale administratie en een uitgesproken ondersteuning van het brahmanische hindoeïsme. De heersers bevorderden orthodoxe religieuze tradities, met name brahmanisme en vaishnavisme, en verminderden de invloed van het boeddhisme dat onder de Pala een belangrijke rol had gespeeld.

Op cultureel en architecturaal vlak kende de Sena-periode de ontwikkeling van stedelijke centra, de bouw van tempels en de bescherming van sanskritliteratuur. Daarnaast droeg de dynastie bij aan sociale en religieuze ordening die langdurige gevolgen had voor de regio.

Vanaf het einde van de 12e eeuw verloor de Sena-dynastie haar machtspositie door de opkomst van Turkse en Afghaanse machten in Noord-India. In het begin van de 13e eeuw kwam een einde aan hun heerschappij, waarna Bengalen geleidelijk werd opgenomen in het sultanaat van Delhi.

India • |1070/1230| • Sena-dynastie

---