Roger II

Roger II van Sicilië, geboren op 22 december 1095 en overleden op 26 februari 1154, was de eerste koning van Sicilië van de Normandische dynastie. Hij regeerde van 1130 tot zijn dood en stichtte een machtig, multi-etnisch en multicultureel koninkrijk.

Geboren in Mileto, Calabrië, was Roger II de zoon van Roger I van Sicilië, een Normandische leider, en Adelasia del Vasto. Zijn kroning in 1130 markeerde het begin van zijn regering als de eerste Normandische koning van Sicilië, waarbij hij zowel het eiland als Zuid-Italië onder zijn heerschappij verenigde. Zijn bewind kenmerkte zich door belangrijke culturele en architectonische prestaties van de Normandiërs, naast invloeden van Latijnse, Griekse, Moslim en Joodse bevolkingsgroepen. Roger II was ook een bekwaam diplomaat en militair strateeg, die zijn rijk uitbreidde en zijn macht consolideerde. Vaak aangeduid als "de Grote Graaf" voor zijn koningschap, legde zijn werk de basis voor een welvarend, cultureel divers staat, waardoor het Siciliaanse hof een centrum van de Mediterrane cultuur werd.