Pawar van Dhar

De Pawar‑dynastie van Dhar, deel van de Maratha‑confederatie, regeerde over de prinselijke staat Dhar (Madhya Pradesh) van de 18e eeuw tot de integratie in de Indiase Unie in 1948.

De Pawar (of Puar) van Dhar vormen een tak van de Maratha‑adel die in de 18e eeuw de regio Dhar in handen kreeg. Hun opkomst vond plaats tijdens de Maratha‑expansie na de neergang van het Mogolrijk.

De eerste belangrijke heerser, Anand Rao I Pawar, vestigde Dhar als hoofdstad, strategisch gelegen in de Malwa‑regio. De Pawar versterkten hun macht via een goed georganiseerde krijgsmacht en een gecentraliseerd bestuur, en onderhielden nauwe banden met andere Maratha‑leiders.

In 1818, na de nederlaag van de Maratha’s tegen de Britten in de Derde Anglo‑Maratha‑oorlog, werd de staat Dhar een Brits protectoraat met behoud van interne autonomie. De Pawar bleven regeren als prinselijke vazallen tot de onafhankelijkheid van India.

Onder hun bewind ontwikkelde Dhar zich tot een administratief en commercieel centrum, met restauratieprojecten van forten, tempels en openbare gebouwen. Hoewel kleiner dan andere Maratha‑staten, behield Dhar een eigen identiteit, nagelaten door de Pawar, zichtbaar in de architectuur en het historische erfgoed.

India • |1674/1761| • Maratha-dynastie

---