Selecteer de taal

Christus Pantocrator

Zoeken naar begrippen

Begrippenlijsten

Term Definitie
Christus Pantocrator

Christus Pantocrator is een iconische afbeelding van Jezus Christus, veelvoorkomend in de Byzantijnse kunst, die zijn dubbele natuur als goddelijk en menselijk symboliseert.

De term "Pantocrator" komt uit het Oudgrieks en betekent "almachtig" of "heerser van alles". Deze icoon toont Christus in majesteit, vaak gezeten op een troon, met de Evangeliën in de ene hand en zegenend met de andere. Zijn gezichtsuitdrukking toont zowel welwillendheid als strengheid, wat zijn dubbele rol als barmhartige rechter en goddelijke koning weerspiegelt. Deze beeltenis is voornamelijk te vinden in orthodoxe kerken en kloosters, waar het in de koepel of op het timpaan boven de hoofdingang wordt geplaatst, een centrale en dominante positie innemend. De vroegste afbeeldingen van Christus Pantocrator dateren uit de 6e eeuw en ontwikkelden zich door het Byzantijnse Rijk, waardoor het een essentieel element van christelijke religieuze kunst werd.