Eigennamen Lexicon

Senenmoet, actief tijdens het bewind van koningin Hatsjepsoet (circa 1508-1458 v.Chr.), was een Egyptische architect en ambtenaar. Hij staat vooral bekend om het ontwerpen van Hatsjepsoets dodentempel.

Senoeseret I, de tweede farao van de 12e dynastie van het oude Egypte, regeerde van 1971 tot 1926 v.Chr. Hij staat bekend om zijn militaire campagnes in Nubië en het versterken van de Egyptische grenzen.

De Sepoy-opstand van 1857 was een grote opstand tegen de Britse overheersing in India, aanvankelijk geleid door Indiase soldaten in dienst van de Oost-Indische Compagnie.

Seth is een god in de Egyptische mythologie, vaak geassocieerd met chaos, stormen en de woestijn. Hij is de broer van Osiris en de tegenstander van Horus.

Seti I, geboren rond 1323 v.Chr., was de tweede farao van de negentiende dynastie van Egypte, regeerde van 1290 tot 1279 v.Chr., en staat bekend om zijn militaire campagnes en grote bouwwerken.

Setthathirath (1534-1571) was een vooraanstaande koning van Lan Xang (nu Laos) en kortstondig van het koninkrijk Ayutthaya in Thailand, bekend om zijn rol als bouwer en verdediger van het boeddhistische geloof.

Shah Jahan, de Mughal-keizer, werd geboren op 5 januari 1592 en stierf op 22 januari 1666. Hij regeerde van 1628 tot 1658. Bekend om het laten bouwen van de Taj Mahal, heeft Shah Jahan een belangrijke stempel gedrukt op de Mughal-architectuur.

De Shaibaniden waren een Turks-Mongoolse dynastie die in de 16e eeuw over een groot deel van Centraal-Azië regeerde. Gesticht door Muhammad Shaybani, staat deze dynastie bekend om haar bijdragen aan de islamitische kunst, cultuur en architectuur.

Shakti is de personificatie van goddelijke vrouwelijke energie in het hindoeïsme. Ze belichaamt zowel de scheppende als de vernietigende krachten en speelt een centrale rol in de processen van creatie, behoud en transformatie van het universum. Ze wordt vereerd in verschillende vormen, waaronder Parvati, Durga, Kali en Kamakhya, die elk een specifiek aspect van haar kracht vertegenwoordigen.

De Shaybaniden waren een Turks-Mongoolse dynastie die gedurende de zestiende en het begin van de zeventiende eeuw over een groot deel van Centraal-Azië regeerde. Hun macht was nauw verbonden met steden zoals Buchara, Samarkand en Khiva. Hun bewind ging gepaard met politieke stabilisatie, stedelijke ontwikkeling en omvangrijke bouwactiviteiten.