Selecteer de taal
prakrit
Begrippenlijsten
| Term | Definitie |
|---|---|
| prakrit | Prakrit verwijst naar een groep oude Indo-Arische volkstalen die gesproken werden in het oude India en veelvuldig gebruikt zijn in boeddhistische, jaïnistische en populaire literatuur. De term prakrit (afkomstig van het Sanskriet prākṛta, wat "natuurlijk" of "onbewerkt" betekent) omvat meerdere Indo-Arische dialecten die tussen de 3e eeuw v.Chr. en de 5e eeuw n.Chr. wijdverbreid waren in het dagelijkse leven van het oude India. In tegenstelling tot het formele Sanskriet waren de prakrits de gesproken talen van het volk, gebruikt in toneelstukken, populaire religieuze teksten en officiële inscripties. Er bestonden verschillende regionale prakrits, waaronder ardhamāgadhī (gebruikt in jaïnistische teksten), pāli (de literaire taal van het theravāda-boeddhisme), maharāṣṭrī, śaurasenī en magadhī. Deze talen maakten het mogelijk religieuze ideeën te verspreiden naar brede lagen van de bevolking. De prakrits vormden later de basis voor moderne Indo-Arische talen zoals Hindi, Bengaals en Marathi. In historische en architecturale contexten worden ze vaak aangetroffen in oude inscripties op pilaren, in grotten en op tempelstructuren. |

Français (France)
English (UK)