iwan

Een iwan is een gewelfde zaal of ruimte, aan één zijde open met een grote boog, vaak gebruikt in de islamitische architectuur.

De iwan is een veelvoorkomend architectonisch kenmerk in de islamitische architectuur, vooral in de regio's van Perzië, Centraal-Azië en het Midden-Oosten. Een iwan is een grote, gewelfde zaal of ruimte, aan één zijde open, meestal met een grote boog die uitkijkt op een binnenplaats. Dit type structuur werd veel gebruikt in moskeeën, madrasas (islamitische scholen) en paleizen. Iwans kunnen rijkelijk versierd zijn met keramische tegels, mozaïeken en kalligrafische inscripties, die het kunst- en vakmanschap van die tijd laten zien. Historisch gezien dienden iwans als plaatsen voor bijeenkomsten, studie en gebed, en boden ze een semi-open ruimte die voor luchtcirculatie zorgde en tegelijkertijd schaduw bood. Een beroemd voorbeeld van een iwan is te vinden in de Vrijdagmoskee in Isfahan, Iran, waar vier iwans uitkomen op een grote centrale binnenplaats, wat de grandeur en symmetrie van de Perzische architectuur illustreert.