Dharmashastra

De Dharmashastra’s zijn hindoeïstische juridische traktaten die religieuze, sociale en civiele plichten codificeren volgens de brahmaanse traditie.

De Sanskrietterm Dharmashastra (धर्मशास्त्र), samengesteld uit dharma (“plicht, orde, religieuze wet”) en shastra (“verhandeling, instructie”), verwijst naar een verzameling normatieve teksten binnen de smṛti-literatuur van het hindoeïsme. Ze bevatten voorschriften over gedrag, rituelen, erfrecht, strafrecht, maatschappelijke rollen en vooral de plichten van de verschillende kasten.

De Dharmashastra is geen uniforme wet, maar een corpus van teksten die tussen de 3e eeuw v.Chr. en de 7e eeuw n.Chr. zijn geschreven. Bekende werken zijn:

de Manusmṛti (Wetten van Manu),

de Yājñavalkya Smṛti,

de Nārada Smṛti,

en de Vishnu Smṛti.

Deze teksten waren bedoeld voor brahmanen, juristen en koningen als leidraad bij het toepassen van dharma. Ze behandelen religieuze rituelen, huishoudelijke regels, rechtspraak, politiek en ethiek. De toepassing van deze regels varieerde per streek en werd vaak aangepast aan lokale gebruiken (ācāra).

Vandaag worden de Dharmashastra’s bestudeerd als bronnen van oud-Indisch recht en sociaal denken. Ze hebben geen wettelijke status meer, maar hun culturele invloed blijft merkbaar in bepaalde traditionele praktijken.