Algemene Namen Lexicon

Canopen zijn vaten gebruikt in het oude Egypte om gebalsemde ingewanden te bewaren tijdens mummificatie

Een cantilever, of uitkragende constructie, is een dragend bouwelement dat slechts aan één zijde is bevestigd en aan de andere zijde vrij uitsteekt. Dit principe wordt veel toegepast in bruggen, gebouwen en civiele constructies.

Een canting is een instrument waarmee hete was op stof wordt aangebracht bij het maken van batik, vooral op Java in Indonesië. Het kleine metalen reservoir heeft een smalle tuit en is aan een handvat bevestigd. Daarmee tekent de maker lijnen en stippen die bepaalde delen van de stof tijdens het verven beschermen.

De cella, of naos, is de hoofdruimte van een Griekse tempel waar het cultusbeeld van de god of godin meestal werd gehuisvest. Deze centrale ruimte is omgeven door zuilen en vormt het hart van het heiligdom.

Een cenotaaf is een funerair monument opgericht ter ere van een persoon of groep mensen van wie de overblijfselen niet op de locatie aanwezig zijn.

Een chaitya-griha, typerend voor boeddhistische heiligdommen, is een gebedshal die vaak een stupa bevat. Als heilige ruimte wordt het gebruikt voor meditatie en religieuze rituelen.

Cham-dans is een vorm van heilige dansritueel uitgevoerd in Tibetaanse boeddhistische kloosters. Het kenmerkt zich door uitgebreide kostuums en maskers die verschillende godheden, demonen en dieren voorstellen.

De charbagh tuin is een traditioneel Perzisch tuintype, gestructureerd rond vier secties die vaak worden gescheiden door waterkanalen. Deze tuinstijl wordt veel gebruikt in de Mogolarchitectuur in India.

Een chatra is een architecturaal symbool in de boeddhistische kunst en architectuur, vaak afgebeeld als een parasol of paraplu.

Chedis zijn klokvormige structuren of stoepa's die vaak voorkomen in Thaise boeddhistische tempels en vaak worden gebruikt om heilige relikwieën te huisvesten.