Algemene Namen Lexicon

Pilasters zijn architecturale elementen in de vorm van platte zuilen die in een muur zijn geïntegreerd, vaak gebruikt voor decoratieve of structurele doeleinden in klassieke gebouwen.

Pradakshinapatha verwijst naar het omtrekpad rondom Hindoeïstische heiligdommen, een essentieel element in religieuze praktijken en tempelarchitectuur.

Prakrit verwijst naar een groep oude Indo-Arische volkstalen die gesproken werden in het oude India en veelvuldig gebruikt zijn in boeddhistische, jaïnistische en populaire literatuur.

Prangs zijn iconische torens in de Khmer en Thaise tempelarchitectuur, vaak rijkelijk versierd en symboliseren de berg Meru.

De Punische Oorlogen waren een reeks van drie conflicten tussen Rome en Carthago, die plaatsvonden tussen 264 en 146 voor Christus, en markeerden de strijd om de hegemonie over de westelijke Middellandse Zee.

De pyatthat is een piramidevormig dak met meerdere lagen, typisch voor de traditionele Birmese architectuur. Het wordt vaak gebruikt om pagodes, kloosters en paleizen te bekronen.

Een pyloon, in de architectuur van Egyptische tempels, verwijst naar de monumentale structuur bestaande uit twee trapeziumvormige torens die een centrale poort omlijsten, vaak versierd met reliëfs en inscripties.

De Qibla is de richting waarin moslims zich wenden tijdens het bidden, gericht naar de Kaaba in Mekka.

Een qila is een term in het Urdu en Hindi voor een vesting of fort, vaak gebruikt op het Indiase subcontinent om belangrijke verdedigingsstructuren aan te duiden.

Een raja is een vorstelijke titel van Sanskriet-oorsprong die "koning" of "heerser" betekent. De titel wordt sinds de oudheid op het Indiase subcontinent gebruikt en werd gedragen door vorsten van zowel kleine vorstendommen als grote regionale rijken. Sommige raja's ontvingen daarnaast eretitels zoals Raja-i-Rajgan, zonder dat hun soevereine status daardoor veranderde.