Algemene Namen Lexicon

De mihrab is een architectonische nis die in een moskee de richting van Mekka aangeeft.

Een minaret is een slanke toren, vaak verbonden aan een moskee, van waaruit de muezzin vijf keer per dag oproept tot gebed.

De minbar is een preekstoel in moskeeën die door de imam wordt gebruikt om preken te geven tijdens het vrijdaggebed.

Miri en Piri zijn concepten geïntroduceerd door Guru Hargobind, de zesde Sikh-goeroe, die respectievelijk wereldlijke en spirituele autoriteit symboliseren. Deze principes speelden een cruciale rol in de vorming van de Sikh-gemeenschap als zowel een spirituele als militaire macht.

Een misl is een sikh-politiek-militaire confederatie die in de 17e en 18e eeuw delen van de Punjab beheerste, vóór de eenmaking onder Ranjit Singh.

Moksha is een centraal concept in de Indiase religies, dat de bevrijding uit de cyclus van wedergeboorten en het bereiken van eeuwige vrede vertegenwoordigt.

Monisme is een filosofische of religieuze leer die stelt dat alle werkelijkheid voortkomt uit één fundamenteel beginsel.

Een moskee is een gebedshuis voor moslims, waar collectieve gebeden, religieuze lessen en diverse gemeenschapsactiviteiten plaatsvinden.

Naga Sadhu zijn hindoeïstische asceten die een pad van extreme verzaking volgen en vaak te zien zijn bij grote religieuze bijeenkomsten zoals de Kumbh Mela. Herkenbaar aan hun naakte lichamen bedekt met as, wijden zij zich aan meditatie en spirituele rituelen.

De Nagara-stijl is een kenmerkende architectonische stijl van hindoeïstische tempels in Noord-India, gekenmerkt door zijn bijenkorfvormige torens genaamd "shikhara".