mastaba

Mastaba's zijn oude Egyptische grafmonumenten, gekenmerkt door een rechthoekige structuur met een plat dak en schuine wanden. Ze werden voornamelijk gebruikt voor de begrafenissen van edelen en hoge ambtenaren.

Mastaba's, die voornamelijk dateren uit het Oude Rijk (ca. 2700-2200 v.Chr.), waren de meest voorkomende grafmonumenten voor edelen en hoge ambtenaren in het oude Egypte, voordat de piramides werden gebouwd. De term "mastaba" betekent "bank" in het Arabisch, verwijzend naar de lage rechthoekige vorm van deze structuren. Elke mastaba bestond uit twee hoofdonderdelen: een kapel of offertenzaal waar familieleden goederen konden achterlaten voor de overledene, en een ondergrondse grafkamer waar de sarcofaag werd geplaatst. De wanden van mastaba's waren vaak versierd met reliëfs en inscripties die het leven van de overledene en de begrafenisrituelen uitbeeldden. Ze dienden niet alleen als rustplaats, maar ook als een middel om de onsterfelijkheid van de ziel te waarborgen door middel van offers en gebeden. De beroemdste mastaba's zijn te vinden in Saqqara en Gizeh, waar ze de koninklijke piramides, zoals die van Djoser, voorafgaan.