Sepoy-opstand

De Sepoy-opstand van 1857 was een grote opstand tegen de Britse overheersing in India, aanvankelijk geleid door Indiase soldaten in dienst van de Oost-Indische Compagnie.

De Sepoy-opstand, door sommige historici ook wel de Eerste Onafhankelijkheidsoorlog van India genoemd, brak uit in mei 1857 in Meerut en verspreidde zich snel over Noord-India. De directe aanleiding was de onvrede van de sepoys (Indiase soldaten in dienst van de Britse Oost-Indische Compagnie) over vernederende dienstvoorwaarden en het gebruik van patroonhulzen die naar verluidt met dierlijk vet waren ingesmeerd—beledigend voor zowel hindoes als moslims.

De opstand kreeg al snel een bredere betekenis met religieuze, politieke en sociale dimensies. Voormalige vorsten, boeren, ambachtslieden en ontheemde edelen sloten zich aan met als doel het koloniale gezag omver te werpen. Belangrijke brandpunten waren onder meer Delhi, Kanpur en Lucknow.

De Britse repressie was bijzonder hard. Na de opstand werd de Oost-Indische Compagnie ontbonden en nam de Britse Kroon het bestuur van India over, waarmee in 1858 het Britse Raj werd ingesteld.