Mumtaz Mahal

Mumtaz Mahal, geboren op 27 april 1593 en overleden op 17 juni 1631, was de geliefde vrouw van Mughal-keizer Shah Jahan. Haar nagedachtenis is vereeuwigd door de bouw van de Taj Mahal, een van de beroemdste monumenten ter wereld.

Mumtaz Mahal, wiens echte naam Arjumand Banu Begum was, werd geboren op 27 april 1593 in een adellijke Perzische familie. Ze werd de vrouw van Shah Jahan, toen Prins Khurram, in 1612. Hun huwelijk werd gekenmerkt door grote genegenheid en diepe wederzijdse liefde. Mumtaz Mahal was niet alleen Shah Jahan's favoriete vrouw, maar ook zijn vertrouwde adviseur, die actief deelnam aan zijn politieke en administratieve beslissingen.

Mumtaz Mahal schonk het leven aan veertien kinderen, maar stierf in het kraambed op 17 juni 1631, tijdens de geboorte van hun laatste kind. Haar dood dompelde Shah Jahan in diepe rouw en bracht hem ertoe de bouw van de Taj Mahal in Agra te ondernemen, een prachtig mausoleum van wit marmer bedoeld om haar graf te huisvesten. De bouw van de Taj Mahal, begonnen in 1632 en voltooid in 1653, betrof duizenden ambachtslieden en arbeiders.

Vandaag de dag wordt de Taj Mahal erkend als een van de mooiste voorbeelden van Mughal-architectuur en is het een UNESCO-werelderfgoed. Het symboliseert Shah Jahan's eeuwige liefde voor Mumtaz Mahal en trekt jaarlijks miljoenen bezoekers.