Mozes

Mozes is een centrale bijbelse figuur, erkend als de profeet en wetgever die de Israëlieten uit Egypte leidde en de Tien Geboden ontving.

Mozes is een centrale figuur in de religieuze tradities van het jodendom, christendom en islam. Volgens bijbelse teksten werd hij geboren rond de 13e eeuw v.Chr. en stierf hij op 120-jarige leeftijd op de berg Nebo. Mozes is vooral bekend omdat hij de Israëlieten uit Egypte leidde, een gebeurtenis die bekend staat als de Exodus, en omdat hij de Tien Geboden van God ontving op de berg Sinaï. Zijn verhaal begint met zijn geboorte op een moment dat de farao opdracht gaf alle Hebreeuwse pasgeborenen te doden. Gered uit de Nijl door de dochter van de farao, groeide Mozes op aan het Egyptische hof voordat hij vluchtte vanwege een moord die hij had gepleegd om een Hebreeuwse slaaf te beschermen. Na God te hebben ontmoet in de brandende braamstruik, keerde hij terug naar Egypte om de bevrijding van zijn volk te eisen. Mozes wordt ook gecrediteerd met het schrijven van de eerste vijf boeken van de Bijbel, bekend als de Thora of Pentateuch. Zijn leven en daden hebben een diepe invloed gehad op religieuze tradities en de westerse cultuur.