Khalsa

De Khalsa is de religieuze en militaire broederschap die in 1699 werd opgericht door de tiende sikh-goeroe, Gobind Singh, om het sikh-geloof en de gemeenschap te verdedigen.

De Khalsa, opgericht in 1699 door goeroe Gobind Singh, is een centrale religieuze en militaire organisatie in de geschiedenis van het sikhisme. De term betekent “puur” in het Punjabi en verwijst naar de gemeenschap van ingewijde sikhs die gebonden zijn aan een strikte gedragscode, waaronder het dragen van de vijf symbolen (vijf K’s). De Khalsa werd opgericht om het sikh-geloof te beschermen tegen vervolging en om rechtvaardigheid te handhaven, en speelde een sleutelrol in het verzet tegen de Mogolse en Afghaanse heersers in de 17e en 18e eeuw.

Politiek werd de Khalsa na de dood van Gobind Singh de collectieve autoriteit van de sikhs, waarbij de spirituele opvolging werd toevertrouwd aan de Guru Granth Sahib. Leden van de Khalsa organiseerden zich in militaire eenheden, de misls, die samen een territoriaal gezag in Punjab vormden. Dit collectieve bestuur ontwikkelde zich aan het begin van de 19e eeuw tot een gecentraliseerde staat onder de Sukerchakia-dynastie en het Sikh-rijk. Tegenwoordig heeft de Khalsa een religieuze en identiteitsfunctie binnen het sikhisme en blijft zij een belangrijke historische referentie.