Gandhara

Gandhara was een historische regio in het huidige noorden van Pakistan en oosten van Afghanistan, bekend als een belangrijk centrum van het boeddhisme en het Grieks-boeddhistische kunst tussen de 1e eeuw v.Chr. en de 5e eeuw na Chr.

Gandhara bevond zich in de Swat-vallei en rond het huidige Peshawar, en strekte zich uit tot delen van Oost-Afghanistan. De regio maakte oorspronkelijk deel uit van de mahājanapadas, werd later veroverd door het Achaemenidische Rijk, Alexander de Grote en vervolgens door Indo-Griekse, Kushan- en Hun-heersers.

Van de 1e eeuw v.Chr. tot de 5e eeuw na Chr. ontwikkelde Gandhara zich tot een belangrijk centrum van het boeddhisme en de unieke Grieks-boeddhistische kunststijl, waarin Hellenistische vormen gecombineerd werden met boeddhistische thema’s. Gandhara was de eerste regio waar het Boeddhabeeld als mens werd voorgesteld, geïnspireerd door Griekse beeldhouwkunst. Steden als Taxila en Peshawar (Purushapura) waren bloeiende culturele centra met kloosters, stoepa's en vroege boeddhistische onderwijsinstellingen.

De culturele bloei eindigde na de invasies van de Witte Hunnen in de 5e eeuw, maar de artistieke invloed van Gandhara verspreidde zich verder naar Centraal-Azië, China en Japan.