Avestisch

Begrippenlijsten

Term	Definitie
Avestisch	Avestisch is de oude taal waarin de Avesta, het heilige boek van het zoroastrisme, werd geschreven, gesproken vooral tussen het 1e millennium v.Chr. en het begin van onze jaartelling in Oost-Iran. Het Avestisch is een oude Iraanse taal die behoort tot de oostelijke tak van de Indo-Iraanse taalfamilie, zelf deel van de Indo-Europese talen. De taal is voornamelijk bekend uit de Avesta, het religieuze corpus van het zoroastrisme, en kent twee hoofdvormen: het Oud- of Gathisch Avestisch, de taal van hymnen toegeschreven aan de profeet Zarathoestra, en het Jongere Avestisch, gebruikt voor latere delen van het canon. De Avestische teksten werden eeuwenlang mondeling overgeleverd voordat zij waarschijnlijk in de Sassanidische periode werden opgeschreven, in een speciaal schrift afgeleid van het Aramees. Kenmerkend zijn een complex verbaal en nominaal systeem, verwant aan het Oud-Perzisch maar met eigen fonetische en grammaticale eigenschappen. Hoewel het Avestisch niet langer als volkstaal werd gesproken, bleef het een liturgische en wetenschappelijke rol vervullen binnen het zoroastrisme. Zoroastrische priesters leren en reciteren het nog steeds tijdens rituelen, al is volledige beheersing tegenwoordig vooral voorbehouden aan specialisten. De studie ervan is belangrijk voor de vergelijkende taalkunde en de geschiedenis van Indo-Iraanse religies.

Term

Definitie

Avestisch is de oude taal waarin de Avesta, het heilige boek van het zoroastrisme, werd geschreven, gesproken vooral tussen het 1e millennium v.Chr. en het begin van onze jaartelling in Oost-Iran.

Het Avestisch is een oude Iraanse taal die behoort tot de oostelijke tak van de Indo-Iraanse taalfamilie, zelf deel van de Indo-Europese talen. De taal is voornamelijk bekend uit de Avesta, het religieuze corpus van het zoroastrisme, en kent twee hoofdvormen: het Oud- of Gathisch Avestisch, de taal van hymnen toegeschreven aan de profeet Zarathoestra, en het Jongere Avestisch, gebruikt voor latere delen van het canon.

De Avestische teksten werden eeuwenlang mondeling overgeleverd voordat zij waarschijnlijk in de Sassanidische periode werden opgeschreven, in een speciaal schrift afgeleid van het Aramees. Kenmerkend zijn een complex verbaal en nominaal systeem, verwant aan het Oud-Perzisch maar met eigen fonetische en grammaticale eigenschappen.

Hoewel het Avestisch niet langer als volkstaal werd gesproken, bleef het een liturgische en wetenschappelijke rol vervullen binnen het zoroastrisme. Zoroastrische priesters leren en reciteren het nog steeds tijdens rituelen, al is volledige beheersing tegenwoordig vooral voorbehouden aan specialisten. De studie ervan is belangrijk voor de vergelijkende taalkunde en de geschiedenis van Indo-Iraanse religies.