amazigh

De term Amazigh verwijst naar de inheemse bevolkingen van Noord-Afrika die sinds de oudheid aanwezig zijn van de Atlantische Oceaan tot West-Egypte.

Het woord Amazigh (meervoud: Imazighen) is de eigen benaming van de inheemse bevolkingen van Noord-Afrika, die in Europese bronnen lange tijd als Berbers werden aangeduid. De Amazigh bevolkingen bewonen van oudsher een uitgestrekt gebied dat onder meer Marokko, Algerije, Tunesië, Libië, delen van Egypte, Mauritanië, Mali en Niger omvat.

De Amazigh samenlevingen vertonen een grote culturele, taalkundige en sociale diversiteit die samenhangt met de uiteenlopende geografische omgevingen waarin zij zich hebben ontwikkeld, zoals berggebieden, mediterrane vlakten, Atlantische kustgebieden, oases en Sahara-regio’s.

De Amazigh talen behoren tot de Afro-Aziatische taalfamilie en omvatten onder meer Tarifit, Tamazight en Tashelhit in Marokko, evenals Kabylisch en Chaoui in Algerije. Het Tifinagh-schrift wordt traditioneel met verschillende Amazigh talen geassocieerd.

De Amazigh bevolkingen hebben een belangrijke rol gespeeld in de politieke geschiedenis van Noord-Afrika. Grote dynastieën zoals de Almoraviden, Almohaden en Meriniden waren van Amazigh oorsprong. Hun invloed is nog steeds zichtbaar in architectuur, irrigatiesystemen, kasba’s, versterkte nederzettingen, collectieve graanschuren en ambachtelijke tradities.

Tegenwoordig vormt de Amazigh identiteit een belangrijk onderdeel van het culturele en historische erfgoed van Noord-Afrika, vooral in Marokko waar het Amazigh naast het Arabisch een officiële taal is.